آدمی که هیچی نمیگه، نمیگه

اما یه دفعه دیگه میره و پیداش نمیشه

بی معرفت نبوده

اون فقط از بقیه صبورتر بوده...همین.

لیلی گفت: پایان قصه ام زیادی غم انگیز است. مرگ من، مرگ مجنون، پایان قصه ام را عوض می کنی؟

خدا گفت: پایان قصه ات اشک است. اشک دریاست،

دریا تشنگی است و من تشنگی ام. تشنگی و آب. پایانی قشنگ تر از این بلدی؟

لیلی گریه کرد. لیلی تشنه تر شد. خدا خندید.

.......

پ.ن: یه پایان تلخ (اگر بعدش زنده بمونی) بهتر از یه تلخی بی پایانه